Vandaag opperde Wouter Koolmees (D66) "om de welvaartsstaat betaalbaar te houden moet een werkweek van 40 uur weer de standaard worden." Het lijkt in eerste instantie wel een aardig idee, maar als je er langer over nadenkt kleven aan dit plan diverse nadelen. Een van de krachten van de Nederlandse economie is de flexibele arbeidsmarkt. Mensen hebben deeltijdbanen en er zijn diverse ZZP'ers. Met een standaard van 40 uur zullen een heleboel mensen overbodig worden en derhalve alsnog hun baan verliezen. Voor werklozen zal het vinden van een baan schier onmogelijk worden. Bovendien kun je je afvragen of in een laagconjunctuur als deze het gaan werken van 40 uur de oplossing is. Enerzijds heb je dan te maken met meer aanbod, maar de vraag is er niet in de markt. Daarnaast zal de loonsom van werkgevers toenemen wat hun winstgevendheid negatief zal beïnvloeden.
De Nederlandse arbeidsmarkt is flexibel en dat is maar goed ook. Met name voor werkende ouders om zo de kosten van de kinderopvang te kunnen drukken. Meer werken wordt in Nederland niet financieel gestimuleerd, maar door het belastingsysteem en bijkomende kosten van bijvoorbeeld kinderopvang sterk ontmoedigd. Een veel gehoorde reactie is "waarom zou ik harder werken als het alleen maar leidt tot meer kosten". Zeker als straks de hypotheekrenteaftrek ook nog eens op de schop gaat.
Het echte bezuinigen dient bij de overheid vandaan te komen. Keuzes maken en zwaargewichten als Hans Wijers van stal halen. En ik weet zeker dat urentijger Hans zo'n 40 urige werkweek wel ziet zitten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten